Ο Σύλλογός μας αποδέχτηκε πρόσκληση της κας Νατάσσας Καρρά, συντονίστριας της Επιτροπής Πολιτισμού, Τουρισμού και Επιχειρηματικότητας της Β΄ Δημοτικής Κοινότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης, και συμμετείχε με το χορευτικό του στην 2η ημέρα των εκδηλώσεων μνήμης «Γεώργιος Ιβάνωφ – ο αθλητής, ο σαμποτέρ, ο ήρωας», που πραγματοποιήθηκαν στις 6 και 7 Οκτωβρίου στο ομώνυμο πάρκο στη συμβολή των οδών Λαγκαδά και Αγίου Δημητρίου.
Ποιος ήταν ο Γεώργιος Ιβάνωφ ;;;
Ο Γεώργιος Ιβάνωφ υπήρξε αθλητής του γυμναστικού συλλόγου «Ηρακλής» και κατάφερε νίκες τόσο σε εσωτερικούς όσο και σε διεθνείς αθλητικούς κολυμβητικούς αγώνες και το όνομα του έγινε γνωστό στο Πανελλήνιο. Το 1934 στους αγώνες Βορείου Ελλάδος που έγιναν στη Θεσσαλονίκη, βγήκε πρώτος στα 100 μέτρα ελεύθερο με χρόνο 1΄12΄΄. Το 1936 κατέλαβε την πρώτη θέση στους Ιστιοπλοϊκούς Αγώνες του Θερμαϊκού μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Αντώνιο Λαμπριανίδη.
Γεννήθηκε στη Βαρσοβία στις 14 Δεκεμβρίου 1911. Πατέρας του ήταν ο κόμης Βλαδίμηρος Ιβάνωφ, συνταγματάρχης του τσαρικού στρατού. Στη Θεσσαλονίκη ήρθε το 1926 με την Πολωνίδα μητέρα του Λεονάρδα Σαϊνόβιτς και τον Έλληνα Ιωάννη Λαμπριανίδη, δεύτερο σύζυγό της.
Σπούδασε γεωπόνος – μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Λέβεν στο Βέλγιο.
Το 1933 κατέρριψε το πανεπιστημιακό ρεκόρ κολύμβησης του Βελγίου στα 50 μέτρα ελεύθερο με 35΄΄. Πήρε μέρος με την ομάδα του πόλο της Α.Ζ.Σ. Βαρσοβίας σε διεθνείς αγώνες υδατοσφαίρισης με υψηλή επιθετική απόδοση και έτσι επιλέχθηκε να παίξει στο πόστο του φουνταριστού της Εθνικής Πολωνίας. Ανακηρύχθηκε καλύτερος παίκτης της Πολωνίας για το έτος 1938.
Μετά τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Ινστιτούτο Αποικιακής Γεωπονίας στο Παρίσι επέστρεψε στη δεύτερη πατρίδα του, την Ελλάδα. Με την κατάληψη της Πολωνίας και της Ελλάδας από τους ναζί φούντωσε μέσα του ο εθνικός παλμός να πολεμήσει για τις δύο πατρίδες του.
Στις 13 Οκτωβρίου 1941 το αγγλικό υποβρύχιο Thunderbοlt τον αποβίβασε στην ακτή ανάμεσα στον Άγιο Ανδρέα και τη Νέα Μάκρη στο πλαίσιο της συμμαχικής επιχείρησης Fleshpots για την ανάληψη δράσης ως σαμποτέρ με τον κωδικό 033Β. Ύστερα από έντονη δραστηριότητα σε συνεργασία με αντιστασιακές οργανώσεις, ακολούθησε η σύλληψή του στις 19 Δεκεμβρίου για πρώτη φορά από τους Γερμανούς, μετά από προδοσία του παιδικού του φίλου Κωνσταντίνου Πάντου. Κατόρθωσε να αποδράσει, ακολούθησε η επικήρυξή του για 500.000 δραχμές και στις 29 Δεκεμβρίου αφίσες με τη φωτογραφία του τοιχοκολλήθηκαν σε όλη την Αθήνα.
Την άνοιξη του 1942 είχε φροντίσει – στο πλαίσιο της επόμενης αποστολής του – να πιάσει δουλειά στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά με το ψευδώνυμο Κυριάκος Παρίσσης. Το καλοκαίρι του 1942 συνεργάστηκε με την ομάδα των αδελφών Γιαννάτου για την ανατίναξη των καυσίμων στο αεροδρόμιο του Τατοΐου. Ανάμεσα στα πολλά σαμποτάζ που οργάνωσε σε συνεργασία με το ΕΑΜ, το πιο σημαντικό ήταν στο εργοστάσιο Μαλτσινιώτη, όπου επισκευάζονταν οι κινητήρες των αεροπλάνων της Λουφτβάφε. Η δολιοφθορά προκάλεσε την πτώση 400-450 αεροσκαφών στη Βόρεια Αφρική, σύμφωνα με γερμανικές εκτιμήσεις, εξαιτίας της οποίας οι δυνάμεις του Άξονα υποχώρησαν 2.300 χιλιόμετρα δυτικά μέσα σε διάστημα 6 μηνών. Θεωρείται το μεγαλύτερο σαμποτάζ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ακολούθησε η δεύτερη σύλληψή του μετά από νέα προδοσία στις 8 Σεπτεμβρίου 1942 και αφού το ποσό της επικήρυξης είχε αυξηθεί στα 2 εκ. δραχμές.
Στο γερμανικό στρατοδικείο όπου οδηγήθηκε, ο Γερμανός πρόεδρος στο τέλος της δίκης είπε: «Το δικαστήριον εκτιμά δεόντως την κατά την παρούσαν δίκην ειλικρινή και γενναιόφρονα συμπεριφοράν του κατηγορουμένου. Εγώ προσωπικώς λυπούμαι, διότι η φορά των πραγμάτων έφερε τοιούτον άνδρα εις εχθρικόν προς ημάς στρατόπεδον».
Ο Γεώργιος Ιβάνοφ καταδικάστηκε τρις εις θάνατον και οδηγήθηκε μπροστά στο γερμανικό εκτελεστικό απόσπασμα μαζί με τρεις συνεργάτες του. Προσπάθησε να δραπετεύσει χτυπώντας τους δήμιούς του, αλλά τον πλήγωσαν στο πόδι του και ενώ το αίμα έτρεχε, τον έδεσαν σ’ νένα στύλο. Πριν πέσει νεκρός φώναξε «Ζήτω η Ελλάς! Ζήτω η Πολωνία!».
Ο Γυμναστικός Σύλλογος “Ηρακλής” Θεσσαλονίκης τιμώντας τη μνήμη του πρωταθλητή του, ο οποίος συμμετείχε ανελλιπώς από το 1928 με την ομάδα του στους κολυμβητικούς αγώνες, καθιέρωσε από το 1953 ετήσιους Πανελλήνιους Κολυμβητικούς Αγώνες, τα “Ιβανώφεια”. Επίσης ονόμασε το κλειστό γήπεδο του συλλόγου, όπου διεξάγονται αγώνες μπάσκετ και βόλεϊ, “Ιβανώφειο”. Στην είσοδό του σταδίου υπάρχει η προτομή του.
[Οι πληροφορίες από την ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ]
Το χορευτικό μας παρουσίασε – στην πρώτη αυτή εκδήλωση του Δήμου Θεσσαλονίκης – πέντε χορούς της Θεσσαλίας και καταχειροκροτήθηκε.
Από το ΔΣ του Συλλόγου παραβρέθηκαν ο πρόεδρος Κ.Β.Οικονόμου και ο αντιπρόεδρος Στ.Απ.Γωγάκος, όπως και φίλοι του Συλλόγου.
Από την οργανωτική επιτροπή της Β΄ Κοινότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης απονεμήθηκαν αναμνηστικές πλακέτες στον Σύλλογό μας και στον χοροδιδάσκαλό μας κο Σ τ. Σκρέκα.
Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τις φίλες του Συλλόγου μας κυρίες Ευσαϊα Γκιμιτζούδη και Irini Sarafoudi για ην παρουσία τους, τη φωτογράφιση και βιντεοσκόποηση στιγμιοτύπων και την διαρκή υποστήριξή τους σε εκδηλώσεις μας !!! 
